Antoine Bodar

Dienen is ook duiden en verschaffen van beschutting.

header-05.jpg
 
Warning: array_shift() expects parameter 1 to be array, boolean given in /var/www/vhosts/antoinebodar.nl/httpdocs/wp-content/themes/antoine_bodar/single.php on line 14

Notre Dame

16 april 2020 |  Antoine Bodar

Een jaar geleden woedde brand in de kathedraal van Parijs — dak en vieringtoren gingen verloren. Nu na een jaar van hoop en vrees, van onderzoeking en berekening, ziet het ernaar uit dat weldra toch begonnen kan worden met het herstel. De ZDF-documentaire ‘Notre Dame noch schöner aufgebaut’ maakt duidelijk dat het instortingsgevaar wijkt, de muren stabiel worden en het in de kerk neergekomen lood doeltreffend blijkt te verwijderen.

Toen de brand op de vooravond uitbrak, had ik juist een rondleiding in het atelier van een beeldend kunstenaar achter de rug, wiens gast ik was in de omgeving van Salzburg. Het glas was net geheven, toen het gebeuren van de brand tot ons doordrong. Het werd een avond van boete; want ik had liever dan de maaltijd de beelden van Parijs tot mij genomen. Dat gold ook voor de volgende dag, toen we volgens afspraak naar Oost-Tirol voeren om daar voor beeldhouwen geschikte steengroeven te bezoeken.

In de nacht vingen al aanvragen aan de brand voor vaderlandse media te duiden. Ik had dat niet bedacht en ‘gewoon’ mijn mobiele telefoon afgezet en niet meer naar mails gekeken. Maar we zaten nog maar net daags nadien in de automobiel, toen NPO 1-radio zich meldde. Dat was een telefonisch interview, waarin ik uitvoerig mocht spreken over iets wat mij beweegt en nu eens niet ging over de gebruikelijke onderwerpen die in de Kerk  de moraal of de macht aangaan. Andere gespreksaanvragen — als eerste het NOS-Journaal — kon ik niet van dienst zijn door mijn reizen daar boven in de Tiroler bergen.

Ik heb mijzelf jaren aaneen als in de kermis-voorstelling van kop van Jut ervaren, wanneer het kerkelijke schandalen aangaat. Nu dan eindelijk iets interessants in de media en ik ben niet bereikbaar.

Over mijn verbondenheid met Notre Dame heb ik wel niet meer gesproken maar wel geschreven — daags vóór Pinksteren verschenen in het ochtendblad ‘Trouw’ [8 VI 2019] en voorts, in de Duitse taal overgezet,  in  ‘Herder Korrespondenz’ [XI 2019].

Vooraleer over dit opstel nader uit te weiden — met name over een eervolle aanknoping daarbij door de journalist-schrijver Bas Heijnen — laat ik nu eerst wat beleven omtrent de verering van Jesus’ doornenkroon op Goede Vrijdag [10 IV 2020] in de bouwval van het spirituele hart van Frankrijk.

Rechtstreeks uitgezonden door KTO.fr trad daar de aartsbisschop met enige anderen binnen aan de achterzijde van het hoofdaltaar in de kooromgang. Daar aan die kant van het hoofdaltaar met gouden kruis en de Moeder van Smarten, het geheel dat daar naar het kerkschip gewend staat , onbeschadigd door de brand. Dit gebaar  om Christus’ gevlochten kroon, in de dertiende eeuw op kruistocht verworven door Saint Louis de France, te begroeten en te vereren.

Michel Aupetit bad in deemoed en in eenvoud, gekleed in roden koormantel volgens liturgisch voorschrift. Gezongen en gespeeld en gezegd werd tevens. Muziek van Bach, Glück, Telemann, Schubert. Een veertigtal minuten al met al.