Antoine Bodar

Hier in Rome wees mij eens een KRO-collega op de website van Observatrix. Nieuwsgierig als altijd en nog meer leergierig stuitte ik op de website www.observatrix.nl, waar vermeld staat dat het om het weblog gaat van Mevrouw Mr. H.D.L.M. Schruer, advocaat te Rotterdam en eertijds vaardig voorzitter van de Vereniging voor Latijnse Liturgie. Ik ken haar van die tijd en zij toonde zich toen jegens mij als een fidele vriendin. Nadien heb ik haar niet meer getroffen.
‘Hier worden gedachten gepubliceerd van verlerlei aard’, lees ik verder op de website, onder meer juridische ontwikkelingen in ruimere zin èn de Rooms Katholieke Kerk in Nederland en daarbuiten. Dus op mijn dagelijkse tocht door het website-landschap klik ik naast vaderlandse en buitenlandse kranten en naast andere vaderlandse en buitenlandse websites ook in enen door de website van Schruer aan. Toegegeven moet het zijn, het is beter deze advocate als vriendin te hebben dan als vijandin. Wie in de ogen van de advocaat niet deugt, wordt straffeloos zonder ruimte voor ademtocht en zonder ophouden op het meestersnummer gezet. Of duidelijkheid en mildheid hier elkaar verdragen laat ik als overweging over aan de bezoekers die haar website wellicht weldra zullen aandoen.
Te prijzen in Erica Schruer moet zijn haar gevoel voor humor, die ik eertijds ook altijd weldadig vond in de Trouw-bijdragen aan de andere zijde van de Kerk door Pieter van der Ven.
Niet weinig gebeurt dat mevrouw Schruer haar doorgaans scherpe commentaar op kwesties in de Kerk beëindigt met een opmerking als ‘wedden dat dit bericht zonder vermelding gauw door deze of gene website wordt overgenomen – uiteraard zonder bronvermelding’.
Waarom Observatrix haar stem in het debat van over en weer niet openlijk gunnen